Dzisiaj parę słów o koreańskich rzeczownikach, które różnią się od polskich. Koreańskie rzeczowniki ogólnie nie wyrażają liczby (od kontekstu zależy czy chodzi o liczbę mnogą czy pojedynczą) czy płci (brak rodzaju żeńskiego/męskiego, nie trzeba wymyślać feminatyw, które potrafią brzmieć dziwnie). Do tego mamy jeszcze całą grupę rzeczowników honoryfikatywnych, których używamy kiedy chcemy okazać szacunek podmiotowi zdania!들 - LICZBA MNOGA
W języku polskim mamy liczbę mnogą i pojedynczą, w języku koreańskim w razie potrzeby możemy utworzyć liczbę mnogą poprzez dodanie partykuły 들 do rzeczownika.
Co to oznacza?
Słowo 나무 - drzewo - może zarówno oznaczać jedno drzewo, jak i drzewa.
- 책 - książka/książki
- 사람 - człowiek/ludzie
- 머리 카락 - włos/włosy
- 고양이 - kot/koty
Znaczenie będzie zależeć od kontekstu! Spójrzmy na zdanie:
나는 고양이를 좋아해요.
Słowo 고양이 oznacza kota/koty, a powyższe zdanie zazwyczaj przetłumaczymy jako "lubię koty", a nie "lubię kota". Zwrócimy uwagę, że w języku koreańskim nie mamy także angielskich "the" czy "an/a" - w tym przypadku to również od kontekstu zależy, czy mówimy o konkretnym rzeczowniku czy ogólnie. W razie potrzeby - jeśli nie jest to jasne z kontekstu, możemy doprecyzować używając 그 - ten/ta/to, tego/tą:
나는 그 고양이를 좋아해요. - Lubię tego kota.
Zwróćmy uwagę, że sam rzeczownik się nie zmienił: w obu zdaniach mamy 고양이 + partykułę 를
Może zdarzyć się jednak taka sytuacja, kiedy będziemy musieli podkreślić, że chodzi nam o liczbę mnogą. Wtedy do rzeczownika dodajemy partykułę 들:
나는 친구들과 함께 영화를 봐요. Oglądam film (filmy) razem z przyjaciółmi.
친구들 to przyjaciele; w przypadku robienia czegoś z większą ilością niż jeden przyjaciel warto to podkreślić!
Po dodaniu partykuły 들 do rzeczownika możemy dodawać kolejne partykuły, takie jak 과/와 (함께) - razem z, 이/가 - partykuła podmiotu, i tak dalej.
Podsumowując, zdanie 나는 책이 있어요 może oznaczać zarówno "mam książkę", jak i "mam książki", ale już zdanie 나는 책들이 있어요 oznacza "mam książki".
Nadużywanie 들 kiedy liczba mnoga jest oczywista z kontekstu (jak w zdaniu "lubię koty") brzmi nienaturalnie. W języku koreańskim używamy liczby mnogiej (rzeczownik+들) jedynie kiedy uznamy to za konieczne, kiedy chcemy podkreślić liczbę mnogą, kiedy nie wynika to z kontekstu.
마다 - KAŻDY
Inny sposób na uzyskanie liczby mnogiej to dodanie do rzeczownika 마다 (każdy):
나라마다 음식 맛이 달라요. Jedzenie smakuje inaczej w każdym kraju.
- 나라 - kraj, państwo
- 음식 - jedzenie, danie, kuchnia (np: 한국 음식 = 한식 - kuchnia koreańska)
- 다르다 - być różnym (nieregularny)
Użycie 마다 oznacza, że chodzi nam o więcej niż jeden kraj; mówimy tutaj o każdym państwie. Czasami Koreańczycy podwajają rzeczownik przed 마다 aby podkreślić, że chodzi o każdy (wszystkie). Zazwyczaj taki zabieg dokonywany jest ze słowem 집 - dom:
이 도시에는 집집마다 마당에 수영장이 있어요. W tym mieście wszystkie domy mają w ogrodzie basen. / każdy dom ma w ogrodzie...
- 마당 - ogród, podwórko; też: 정원; 정원 ma bardziej znaczenie ogród (czyli miejsce przy naszym domu w którym sadzimy kwiaty i drzewa), a 마당 podwórka/trawnika przy domu
- 수영장 - basen
- 도시 - miasto
Strażak, strażaczka?
Koreańskie rzeczowniki ogólnie nie wyrażają płci/nie mają rodzaju, stąd nie ma potrzeby tworzenia feminatyw. Widać to wyraźnie w przypadku zawodów:
- 소방관 (lub 소방수) - osoba pracująca w straży pożarnej
- 경찰관 - osoba pracująca w policji
- 회장 - osoba pełniąca funkcję przewodniczącego zarządu
Czasami może się jednak zdarzyć, że będziemy potrzebować podkreślić płeć. Wtedy przed rzeczownik dodajemy odpowiednio 여자 (w skrócie 여) - kobieta lub 남자 (w skrócie 남) - mężczyzna:
- 여학생 - uczennica/uczennice
- 남학생 - uczeń/uczniowie (chłopcy)
Od powyższych zasad są wyjątki; stanowią je rzeczowniki opisujące członków rodziny:
- 할머니 - babcia
- 할아버지 -dziadek
Co więcej rzeczowniki opisujące członków rodziny niosą jeszcze dodatkowe znaczenie - z jakiej części rodziny jest dana osoba (strony mamy czy taty!). Powyższe słowa babcia/dziadek mogą więc być używane jako ogólne zwroty - w ten sposób możemy powiedzieć do kobiety/mężczyzny w wieku naszych dziadków (wtedy są to "społeczne tytuły") lub kiedy odnosimy się do naszej babci i dziadka od strony taty.
- 외할머니 - babcia od strony mamy
- 외할아버지 - dziadek od strony mamy
Zawiłości związane ze słownictwem rodzinnym to temat na osobną lekcję :)
Wracając do słów, które mogą wyrażać płeć - dawniej w Korei 사람 - człowiek, było używane do określania mężczyzn (kojarzycie angielskie man, znaczące także człowiek?)
Z tego powodu tradycyjnie mówiło się 그 사람 - ten mężczyzna, ale już 그 여자 ta kobieta. Dziś słowo 사람 dużo częściej używane jest po prostu jako człowiek, więc jeśli chcemy mieć 100% pewność, że druga osoba zrozumie nas, kiedy chcemy przekazać "ten mężczyzna", najlepiej użyć 그 남자.
Tyle na dzisiaj - choć to dopiero początek wgryzania się w temat rzeczowników!